Necmettin Evci

Necmettin Evci

necmevci@yahoo.com.tr

Arkadaşlarla takılmak

“Bizim arkadaşlar buraya takılıyor” diye bir çayocağına götürdüler beni. Bu ‘arkadaş’ ve ‘takılma’ sözcüklerinden son zamanlarda nem kapmaya başladım galiba.

Önce arkadaş kelimesinin içi fazlasıyla boşaltıldı. Arkadaşlık deyince nedense çocukluk ve ilk gençlik yıllarımdaki arkadaşlıklarım aklıma geliyor. Hesapsız, karşılıksız, kendiliğinden. O arkadaşlıkların ideolojik zemini yoktu. Hayatın doğrudan içinden çıkan, varoluşla birebir örtüşen hatta insanı birlikte var eden fıtri bir bağlanışa sahipti o arkadaşlıklar. Birlikte büyür, birlikte var olurduk. Onlarla bugün bile rastlaşsam birey olamam. O içimin en derinliğinde var olan bozulmamış saf insan yanım, tutar beni çeker arkadaşıma. Farklı görüşlerde olsak bile kimi konulara benzer tepkiler verişimizin sebebi, ikimizin de o an ruh ve benlik kökümüze inmemiz, o kökle bağlantılı olarak duygulanmamızdır. Kalbimiz birlikte atar sanki. Hislerimiz aynı yataktan akar.

O arkadaşlarıma karşı hiçbir zaman hesap yapmadım, bugün de yapmam. Bu anlamda ilerleyen zamanlarda da arkadaşlarım oldu. Yani benliğimizi, düşünce dünyamızı birlikte inşa ettiğimiz arkadaşlarımız. O nedenle biz, birbirimize benzeşiriz. Sonuçta birbirine fazlasıyla geçişli benliğimizi, kimliğimizi ve kişiliğimizi birlikte bulmuşuzdıur. Birbirimize baka baka kararmışız veya aydınlanmışızdır. Biz kalp atışlarımızı, duygularımızın anlık yönelimlerini bile biliriz. Bu anlamda arkadaş dedinmiydi, akan sular durur, durmalıdır. Onları görmek, saadetlerin en büyüğüdür. Onlarla olmak huzurdur. Onlara gitmek insanın kendine gitmesidir.

Şimdi öyle mi ya? Şimdiki arkadaşlıklar öyle mi? Şimdiki arkadaşlıklar saksıda süs çiçeği. Gürültülü, boğuntulu kentin manasız akışı içinde, bir gün, bir yerde anlık kontaklarla sağlanan buluşmalardan bize kalan naylondan nezakete arkadaşlık diyorlar. İnsanlar köksüz, soluksuz ve çoğu çıkara, zevke dayalı ilişkiler düzeni içinde anlık kontakları arkadaşlık diye tanımlıyorlar. Geçmişi, kökü olmayan. Varlıklarını birlikte büyütmemiş, birbirlerini doğal gelişimi içinde besleyip büyütmemiş insanlar nasıl arkadaş olur? Niçin ‘doğal gelişim içinde beslenmekten ve büyümekten’ söz ettim? Çünkü bizim büyüme tarzımızda hiç bir yapaylık yoktu. Yaşantımıza, gurbetler, ayrılıklar, para kazanmalar, yapaylıklar girince, şuuraltı bir yönelişle geçmişin nezahatine sığınırsınız. İşte o özlem dolu sığınış ile birlikte izlersiniz doğal dostluklar, birliktelikler sürecinde varoluşunuzun öyküsünü. Orada yapaylık adına, hesap, kitap, konjonktür adına orada protokol ve resmiyet adına, orada arkadaşlığı bir çırpıda yok sayacak çıkarlar adına hiç bir şey yoktur. Daha ileri gideyim mi? Orada sosyallik kaygısı, halkla ilişkiler ve kültürlü olmak yoktur. Bizi biraz da ayakta tutan işte o tanrısal rabıtası olan fıtri temellerdir.

Ben bir anda kurulan arkadaşlıkların, bir çırpıda sonlandığını gördüğüm için bazı şeyleri de artık anlamalıyım. Mesela arkadaşların bir yere takılmalarını. Takılmalar takıntıya dönüşebilir. Geçenlerde oğluma sormuşlar “Baban nereye takılıyor?” diye. “ Eve” demiş o da. “Eve takılıyor” Size takılıyor filan değilim. Ben takılma deyince kafama takılan soruları, dostların bana yaptığı şakaları anlıyorum. Arkadaşların takıldığı yerde başka bir şeye takıldım. Önemli gördüğüm bir hafifliğe, hafifsenen bir öneme takıldım. O da ne mi?

Kısmetse bir gün onu da anlatırım.

Yorum Yaz

Doğrulama Kodu
Yorumlar
Son Yazıları Tüm Yazıları

Malatya Platformu

Malatya Hava Durumu

malatya hava durumu malatya hava durumu

Site İstatistikleri [05.07.2017'den beri]

Çevrimiçi Ziyaretçi : 6
Bugün : 686
Bu Ay : 17593
Toplam : 26851

Son Eklenen Firmalar

Büyük Otel

FİRMA DETAYI

Hayat Hastanesi

FİRMA DETAYI

Park Hospital

FİRMA DETAYI

Çapa Tarım

FİRMA DETAYI

Çınar Koleji

FİRMA DETAYI

Lojman Taksi

FİRMA DETAYI
Haber Scripti: KayısıNet - Malatya Web Tasarım | Hosting Yer Sağlayıcı: MiTelekom