Selman MALTAŞ
selmanmaltas@gmail.com

Hikayeyi bilirsiniz. Firavun rüyasında Hz. Musa’nın doğacağını, tacını ve tahtını yerle bir edeceğini görür. Bunu engellemek için kahinlerin işaret ettiği gün doğan tüm bebekleri öldürtür. Ancak Kızıldeniz’de boğulmaktan kurtulamaz.
Bu hikayenin benzeri şu an Suriye’de yaşanıyor. Yaklaşık bir yıldır Beşşar Esed halk isyanını bastıramadı. Her geçen gün daha çok mevzi kaybediyor.
İran’ın, Rusya’nın ve Çin’in desteği bile artık yetmiyor. Daha birkaç gün önce Şam’ın Mezze semtinde onbilerce kişi meydana indi.

Mezze Şam’ın kilit noktalarından biri. Esedlerin sarayına çok yakın. Bu açıdan Mezze’de yapılan gösterinin stratejik bir önemi var. Suriye’deki katil rejim bugünden sonra devrimin nefesini ensesinde hissedecek.

Beşşar Esed kısa bir süre önce Şam’da Firavun taktiği uygulamaya başladı. Şehrin banliyölerindeki tüm evler askerler tarafından basılıyor. Gösterilere katılmış olsun ya olmasın yaşı 15 ile 50 arasında değişen tüm erkekler tutuklanıyor.
Bu tutuklamalar şunu gösteriyor: Rejim için artık nefes alan her canlı potansiyel tehlike.
Asırlar önce Firavun tüm bebekleri katlederek rejimin bekasını sağlayacağını düşünmüştü. Esedler de bugün Suriye’yi açık hava hapishanesine çevirip, insanları katlederek aynı sonuca ulaşmayı hedefliyor.
Firavun başaramadı. Peki bu çağın firavunu Beşşar Esed başarabilir mi?

Filistinli esirlerle buluştum

İsrail ve Hamas arasında yapılan anlaşma gereği Gilat Şalit’e karşı yüzlerce Filistinli esir serbest kalmıştı. Bildiğiniz gibi esirlerden bir kısmı Türkiye’ye getirildi.
Filistinliler Türkiye’ye geldikleri günden bu yana medyadan uzak durdular. Program taleplerini geri çevirdiler. Onlarla görüşebilmek için benim de birkaç girişimim olmuştu. Ancak sonuç alamamıştım.
Geçtiğimiz Pazar günü 16 Temmuz Gençlik Hareketi’nin Kudüs programı vardı. Ben de iştirak ettim. Büyük bir sürprizle karşılaştım. Filistinli esirlerden bir kaçı da o gün programa gelmişti. Hatta biri kısa bir selamlama konuşması yaptı.
Programdan sonra Filistinlilerle muhabbet ettim. Benim için önemli bir andı. Çünkü şu ana kadar hiçbir gazeteciyle konuşmamışlardı.
Bana Türkiye’de olmaktan dolayı mutlu olduklarını söylediler. Hatta içlerinden biri, Türkiye’yi evi gibi gördüklerini ifade etti. 20 yıl hapishanede yatmış. İsrail zindanlarındayken en büyük hayali Filistin topraklarında secde etmekmiş.
Serbest bırakıldıktan hemen sonra Türkiye’ye gönderilmişler. Dolayısıyla Filistin’e bir kez daha hasret kalmışlar.
Ancak Türkiye’yi kendi toprakları gibi görüyorlar. Türkiye’de yaptıkları secdelerin Filistin’de yapacaklarından farkı olmadığını söylüyorlar.
Bu görüşmede dikkatimi çeken şu oldu. Yıllarca zindanda kalmalarına rağmen dinç görünüyorlar. Her fırsatta Mescid-i Aksa’nın er ya da geç özgürlüğe kavuşacağını söylüyorlar. Bize sorumluluklarımızı tekrar hatırlatıyorlar.

Özet geçtiklerim

- Türkiye halkı olarak önceden Ortadoğu denince aklımıza gelen ilk ülke Filistin olurdu. Bugün ise Mısır’ı, Tunus’u, Libya’yı, Yemen’i, Bahreyn’i, Suriye’yi ve sair ülkeleri de hatırlıyoruz. Arap baharıyla birlikte gelişen yeni konjonktür bizim ilgilerimize de sirayet etti.
- İran Beşşar Esed’e destek için Suriye’ye iki savaş gemisi gönderdi. Gemilerde yüklü miktarda silah olduğu söyleniyor. Merak ediyorum, acaba dünyada şu ana kadar imajını bu kadar kısa sürede harcayan başka bir ülke oldu mu?
- Ahmet Davutoğlu öyle bir söz söyledi ki, hayran kaldım. Paylaşmadan geçemeyeceğim: “Mısırlı gençlerin daktilo kullandığı dönemde Mübarek iktidardaydı, Mısırlı gençler Facebook kullanırken Mübarek hala iktidardaydı. Bu tarihin doğasına aykırı.”
- Son yazımda Hüseyin Gülerce’nin, “Adı cemaate çıkmış insanları yakından tanıyan biriyim” sözüne istinaden, şakayla karışık “Hangi cemaat?” diye sormuştum. Ekrem Dumanlı hafta içinde, “Cemaat demeyin, camia deyin” çıkışı yaptı. Bunun üzerine sorumu değiştiriyorum: “Hangi camia?”